Nie działa? Zainstaluj DevalVR, QT lub Flash  polski English Feed RSSŚledź nas na TwitterzeŚledź na Pintereście
Szukaj w panoramach:
»
Sant'Onofrio — kościół św. Onufrego na stokach wzgórza Janikulum w Rzymie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Sant'Onofrio — kościół św. Onufrego na stokach wzgórza Janikulum w Rzymie.

Kościół zbudowano w roku 1439 na miejscu starożytnej pustelni, jako część klasztoru hieronimitów. Obecnie jest oficjalną świątynią bożogrobców — papieskiego Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie. Znany jest także jako miejsce ostatniego spoczynku Torquata Tassa (1544-1595), jednego z najwybitniejszych poetów włoskiego renesansu, autora eposu rycerskiego Jerozolima wyzwolona.

"Kościół otwarty jest rzadko, trzeba trafić przed południem. Zrobiłam dużo zdjęć w ciemnym wnętrzu, rozróżniam na nich niepewne kształty — ale jaka to pomoc dla pamięci. Wnętrze jest urocze, jednonawowe z wielokątną absydą ozdobioną scenami z życia Marii przez Baldassare Peruzziego i z Madonną Loretańską w ołtarzu, przypisywaną Annibale Carracciemu. Ten specjalista od umięśnionych olbrzymów Olimpu jest tutaj dziwnie delikatny. Wnętrze jest zdobione freskami, rzeźbionymi portalami, grobowcami, ale nie traci charakteru niemal wiejskiego — lecz nad którym czuwał możny i wyrafinowany protektor. Płyta z epitafium Tassa została wmurowana niedługo po jego śmierci, ale rzeźba nagrobna to dzieło XIX-wieczne. Pali się przed nim wieczna lampka — podtrzymywanie jej płomyka należy do obowiązków mieszkańców konwentu. Ma on dwóch lokatorów: mnichów z Zakonu Świętego Hieronima i członków Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu w Jerozolimie, osadzonych tutaj po II wojnie. Ci ostatni pielęgnują lampę oraz małe muzeum Tassa, pokoiki, w których mieszkał, i trochę pamiątek. Wyznaczenie ich do tej funkcji było naturalne, chociaż odbyło się z wielowiekowym opóźnieniem: Tasso opisywał wyprawę krzyżowców dla wyzwolenia Grobu Pańskiego. Pewne uchybienie, niesprawiedliwość wobec poety została nadrobiona po trzech i pół stulecia." (Ewa Bieńkowska: Spacery po Rzymie, Warszawa 2010).

• Dodano do galerii Rozmiar: 3,9 MBWyświetleń: 3471 (#1923)
Freski w kopule absydy, kościół Sant' Onofrio, RzymFreski w ołtarzu, kościół Sant' Onofrio, RzymEpitafium Torquata Tassa, kościół Sant' Onofrio, RzymKościół Sant' Onofrio, RzymKościół Sant' Onofrio, RzymŚwięty Onufry (Sant' Onofrio, Rzym)
Główna nawa bazyliki św. Piotra w Watykanie — widok od strony wejścia. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Główna nawa bazyliki św. Piotra w Watykanie — widok od strony wejścia.
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,4 MBWyświetleń: 8206 (#321)
Fragment pomnika papieża Benedykta XIV w bazylice św. Piotra w RzymieBazylika św. Piotra w Rzymie: lew z nagrobka papieża Klemensa XIII dłuta Antoniego Canovy
Wnętrze kościoła San Lorenzo in Damaso (św. Wawrzyńca w domu Damazego) przy Piazza della Cancelleria w Rzymie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze kościoła San Lorenzo in Damaso (św. Wawrzyńca w domu Damazego) przy Piazza della Cancelleria w Rzymie.

"Po prawej stronie od imponującego portalu zdobiącego główne wejście do pałacu niepozorne drzwi prowadzą do kościoła San Lorenzo in Damaso. Sprawia on prawdziwą niespodziankę, zwłaszcza swym ogromem, ale i szlachetnymi liniami architektonicznymi, które rozrysował Borromini. W kościele mieści się m.in. nagrobek jednej z księżnych Massimo, wnuczki króla Polski — Augusta III Sasa." (Wojciech Ponikiewski: Rzym i jego czarna arystokracja. Spacerownik historyczny, Warszawa 2009).
• Dodano do galerii Rozmiar: 2,8 MBWyświetleń: 4193 (#1673)
Wnętrze kościoła Santi Quattro Coronati na wzgórzu Celio w Rzymie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze kościoła Santi Quattro Coronati na wzgórzu Celio w Rzymie.

"Ciemna nawa, po zmroku skąpo oświetlona, podwaja szlachetność wnętrza. Równowaga między solidnością kolumn i wysokim sufitem, między poziomym biegiem naw i wysokością galerii matroneum stwarza relację ufności między widzem i gmachem. Czuje się dobrze, bezpieczny, ale nie uwięziony. Ciemność ma jeszcze jedną zaletę: przesłania malarski wystrój kościoła. Nie to, że całkiem niegodny uwagi, ale rażący we wnętrzu o surowej historii. Wklęsłość absydy jest wypełniona freskami małego mistrza z Toskanii, Giovanniego da San Giovanni, z pierwszej połowy XVII wieku; rozwijają one kolorystykę i retorykę wczesnego baroku. Są to wyobrażenia świętych męczenników pełne gestykulacji i falujących draperii, otoczone na dodatek ozdobami sztukatorskimi. W samej czaszy absydy mamy Sąd Ostateczny tegoż Giovanniego, który nieco przypomina ogromny rozmiarami obraz Tintoretta na ten sam temat: ludzkość zgromadzona u tronu Sędziego w koncentrycznych półokręgach. W zakątkach bocznych naw uchowało się kilka fresków z XIV stulecia w zupełnie innej aurze, ale trudno je oglądać w półmroku. Właściwym stanem wnętrza jest ciemność, ledwie rozjaśniona bielą kolumn i żarówkami przy ołtarzu — chwalimy ją sobie. Przeciwnie niż w kościołach, które pragniemy widzieć w jak najlepszym oświetleniu." (Ewa Bieńkowska: Spacery po Rzymie, Warszawa 2010).
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,5 MBWyświetleń: 3207 (#2015)
Przy ołtarzu papieskim w bazylice św. Jana na Lateranie w Rzymie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Przy ołtarzu papieskim w bazylice św. Jana na Lateranie w Rzymie.

Wielka katedra, jedna z czterech bazylik większych, jest zgodnie z tradycją kościoła katolickiego uważana za "Matkę i Głowę Wszystkich Kościołów Miasta i Świata" (Omnium Ecclesiarum Urbi et Orbi Mater et Caput), i to właśnie tu, a nie u św. Piotra, ma swą siedzibę biskup Rzymu czyli papież. Pierwszy kościół stanął na tym miejscu w IV wieku, za panowania cesarza Konstantyna. Wielokrotnie niszczony przez pożary i trzęsienia ziemi, obecny wygląd wnętrza zawdzięcza przebudowie, zleconej przez papieża Innocentego X i przeprowadzonej pod kierunkiem Borrominiego w połowie XVII wieku.

W środku kościoła mieści się tzw. ołtarz papieski, zwieńczony XIV-wiecznym gotyckim baldachimem, pod którym kryją się relikwie głów świętych Piotra i Pawła. Schody w dół prowadzą do konfesji papieża Marcina V (1417-1431); na jego brązowy nagrobek ludzie rzucają monety.

"Długo nie lubiłam tego kościoła, wydawał mi się pompatyczny i bez prawdziwej wielkości. Ta biel zdawała się martwa, rysunek naw nie miał polotu ani sklepień gotyckich, ani barokowych. Kolosalne rzeźby apostołów w niszach głównej nawy odpychały schematyzmem, banalnością twarzy i gestów. Dopiero zainteresowanie Borrominim nauczyło mnie innego spojrzenia — naraz, już wewnętrznie przygotowana, zauważyłam jego wkład architektoniczny; potem przyszła życzliwość nawet dla apostołów ustawionych w niszach w XVIII stuleciu." (Ewa Bieńkowska: Spacery po Rzymie, Warszawa 2010).

• Dodano do galerii Rozmiar: 4,3 MBWyświetleń: 4029 (#1740)
Apostoł z wnętrza bazyliki św. Jana na LateranieApostoł z wnętrza bazyliki św. Jana na LateranieApostoł z wnętrza bazyliki św. Jana na LateranieApostoł z wnętrza bazyliki św. Jana na LateranieApostoł z wnętrza bazyliki św. Jana na Lateranie
Strona
Pokaż lokalizację wszystkich panoram
Losowa panorama
Kontakt
Zainteresowany?
Napisz maila na adres
panoramy@zbooy.pl
Najnowszy komentarz
Czwartek, 2 listopada 2017: Na murach pałacu Pena w portugalskiej Sintrze
Palácio da Pena
Czy to już jest koniec? :( (widz)
© Szymon "Zbooy" Madej
2005–2017