Nie działa? Zainstaluj DevalVR, QT lub Flash  polski English Feed RSSŚledź nas na TwitterzeŚledź na Pintereście
Szukaj w panoramach:
»
Rozległy wierzchołek Małołączniaka (2096 m), drugiego od wschodu szczytu Czerwonych Wierchów w Tatrach Zachodnich. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Rozległy wierzchołek Małołączniaka (2096 m), drugiego od wschodu szczytu Czerwonych Wierchów w Tatrach Zachodnich.

"Z tego wierchu przedewszystkiem Krywań imponująco się przedstawia i rozpoczyna szereg turni od wschodu się piętrzących w najrozmaitszych kształtach. Prócz Łomnicy widać ztąd wszystkie najznaczniejsze szczyty, które wymieniam po kolei jeden za drugim, wiodąc wzrok od Krywania ku wschodowi: Krótka, Ostra, Hruby, Furkot, Szczyrbski, za nim dalszy a wyższy Szatan, Baszta Zadnia, tu jest przełom ponad przełęczą Koprową do doliny Mięguszowieckiej; potem wznosi się wierch Koprowy, i granią z nim połączony Mięguszowiecki. Za temi w dali wyglądają czubki Kończystej i Wysokiej. Obok Mięguszowieckiego wierchu z długą śnieżystą smugą stoją Rysy, a nad niemi piętrzy się król Tatr, Garłuchowski szczyt. Na wschód Rysom sąsiaduje Żabi wierch, a za temi wychylają się Staroleśna i Świstowa. Tu występuje naprzód wyrazisto Świnnica z dwoma czubami, za nią Kozi wierch i Granaty, z poza nich wyziera Lodowy. Potargana grań Granatów kończy się Żółtą Turnią, za którą Koszysta z Krzyżnem występuje. Z poza tejże widać jeszcze wierzchołki Murania i Hawrania.
Zwróciwszy się napowrót do Krywania, poniżej niego widzimy grupę gór z łagodnemi trawiastemi grzbietami, z pomiędzy których odznaczają się Krzyżne Liptowskie i Ciemnosmreczyński Wierch. Dolina nas tu oddzielająca od tych gór zowie się Cichą, od Cichego Wierchu, który się wznosi u jej początku, i dlatego czasem nasi górale całą tegoż nazwę przenoszą na dolinę, i zwią ją Wierchcichą. Poniżej Mięguszowieckiego szczytu uwydatnia się przełęcz Zawory, którędy idzie się na Krywań. Nim rzucimy wzrokiem na zachodnie Tatry, spotkamy się z przełomem nad Tatrami ku Liptowu, za którym się ukazują Niżnie Tatry, odrębne pasmo gór. Od zachodu trzeci szczyt Czerwonych Wierchów i z nich najwyższy Krzesanica, zasłania nam widnokręg. Warto puścić się na niego, bo bardzo blisko i bez trudów się nań dochodzi." (Walery Eljasz Radzikowski: Illustrowany przewodnik do Tatr i Pienin, Kraków 1886).
• Dodano do galerii Rozmiar: 1,5 MBWyświetleń: 4162 (#1648)
Z Małołączniaka ku zachodowiKrywań z Małołączniaka
Słowackie Tatry Zachodnie: końcowy fragment szlaku na Banikowską Przełęcz, prowadzący usypistymi stokami Pacholi. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Słowackie Tatry Zachodnie: końcowy fragment szlaku na Banikowską Przełęcz, prowadzący usypistymi stokami Pacholi.
• Dodano do galerii Rozmiar: 4,4 MBWyświetleń: 5289 (#1022)
Giewont z Doliny Spalonej
Kościół św. Andrzeja Apostoła we wsi Liptovský Ondrej koło Liptowskiego Mikulasza. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Kościół św. Andrzeja Apostoła we wsi Liptovský Ondrej koło Liptowskiego Mikulasza.

Pierwsze wzmianki o kościele pochodzą z XIII wieku. Gotycka budowla została jednak spalona podczas powstań kuruckich w latach 1708-1709; odbudowanej świątyni nadano już barokizujące kształty. We wnętrzu - niestety, na ogół zamkniętym na głucho - zachowały się cenne malowidła naścienne, z których najstarsze datuje się na przełom XIII i XIV wieku.
• Dodano do galerii Rozmiar: 5,3 MBWyświetleń: 7698 (#360)
Tablica na kościele św. Andrzeja w Liptowskim Ondreju
Kościół parafialny pw. śś. Piotra i Pawła w Lachowicach (powiat suski). 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Kościół parafialny pw. śś. Piotra i Pawła w Lachowicach (powiat suski).

Lachowice to duża wieś leżąca na pograniczu Beskidu Żywieckiego i Beskidu Małego, na zachód od Suchej Beskidzkiej. Pierwsi osadnicy przybyli tu w XIII wieku, jednak dopiero pod koniec XVI w. wieś została oficjalnie założona. Otoczony wysokimi, starymi drzewami kościół parafialny wzniesiono w 1789 roku na niewielkim wzniesieniu w centrum wsi, dzięki staraniom hrabiny Teresy Wielopolskiej.

We wnętrzu kościoła zwraca uwagę niezwykły, podwójny otwór tęczowy pomiędzy nawą a prezbiterium: górny, z drewnianym, rzeźbionym krucyfiksem, i dolny, półkoliście wycięty, z posągami Matki Bożej i św. Jana Ewangelisty. Ołtarz główny, konsekrowany w 1855 roku, jest utrzymany - jak większość wyposażenia świątyni - w stylu późnego baroku. Ołtarze boczne (barokowe i barokowo-klasycystyczne) również powstały w XIX wieku. Wnętrze kościoła nakrywa pozorne sklepienie kolebkowe z płaskimi odcinkami stropu po bokach, malowane na niebiesko i usiane złoconymi gwiazdkami. Ściany pokrywa polichromia o charakterze architektonicznym i figuralnym (postacie apostołów), również parapet chóru zdobią malowane płyciny z dekoracyjnymi obramieniami.

Kościół kilkakrotnie odnawiano, między innymi w 1836 roku, kiedy to wprowadzono do wnętrza organy, oraz w latach 1987-1989, z okazji jubileuszu 200-lecia istnienia świątyni. Przeprowadzone wówczas kompleksowe prace konserwatorskie ołtarzy i polichromii przywróciły wnętrzu dawny blask. Lachowicki kościół należy do najciekawszych i najlepiej zachowanych drewnianych świątyń wzniesionych w XVIII wieku w Małopolsce.

• Dodano do galerii Rozmiar: 4,1 MBWyświetleń: 7629 (#373)
Kościół śś. Piotra i Pawła w Lachowicach - o świątyni opowiada ksiądz proboszczKościół śś. Piotra i Pawła w Lachowicach: krucyfiks na belce tęczowejKościół śś. Piotra i Pawła w LachowicachKościół śś. Piotra i Pawła w LachowicachKościół śś. Piotra i Pawła w Lachowicach
Grób Pański w kościele św. Jadwigi przy ulicy Łokietka w Krakowie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Grób Pański w kościele św. Jadwigi przy ulicy Łokietka w Krakowie.

"Kościół św. Jadwigi, zaprojektowany przez architektów Romualda Loeglera i Jacka Czekaja, a wybudowany w latach 1978-1989 ma nowatorską, niekonwencjonalną sylwetkę. Tworzy on bryłę o urozmaiconym kształcie, ze ścianami-oknami, przy czym okna stanowią też fragmenty dachu. Ten szczególny kształt okien widać najlepiej we wnętrzu, gdzie np. ozdobione pięknymi witrażami, zastępują nastawę ołtarza, tworząc tło dla wysokiego krucyfiksu, a okno w dachu biegnie nad ołtarzem i środkiem nawy. Głównym wrażeniem, jakiego doznaje się przy wejściu do kościoła, jest jasność wnętrza i uroda utrzymanych w czystych, głównie niebieskich tonacjach witraży, projektu Jerzego Skąpskiego." (Michał Rożek, Barbara Gondkowa: Leksykon kościołów Krakowa, Kraków 2002).
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,1 MBWyświetleń: 3792 (#1814)
Strona
1 2
Pokaż lokalizację wszystkich panoram
Losowa panorama
Kontakt
Zainteresowany?
Napisz maila na adres
panoramy@zbooy.pl
Najnowszy komentarz
Czwartek, 2 listopada 2017: Na murach pałacu Pena w portugalskiej Sintrze
Palácio da Pena
Czy to już jest koniec? :( (widz)
© Szymon "Zbooy" Madej
2005–2017