Nie działa? Zainstaluj DevalVR, QT lub Flash  polski English Feed RSSŚledź nas na TwitterzeŚledź na Pintereście
Szukaj w panoramach:
»
Dziedziniec przed wejściem do kościoła Santi Quattro Coronati na wzgórzu Celio w Rzymie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Dziedziniec przed wejściem do kościoła Santi Quattro Coronati na wzgórzu Celio w Rzymie.

"Mury z cegły, które widzimy ponad San Clemente, to kościół o zagadkowej nazwie: Czterech Świętych Koronowanych. Świątynia stara, wiele razy przebudowywana. Prawdę mówiąc, odwiedza się ją dla samej aury wynikającej z położenia - to wiejska wysepka pośrodku ogromnego organizmu miasta. Po raz pierwszy widziałam ją, tylko z zewnątrz, latem 1971 roku. Z rozpalonego asfaltu wokół Koloseum wchodzę na wznoszącą się pylną drogę; po bokach zmęczone upałem chwasty. Dochodzę do placyku, gdzie mury przebija wysoka brama, tamtym razem zamknięta na głucho. Spotkanie surowe: mur i brama nie mają nic ozdobnego, wysoko nad wejściem okna bez śladów życia. To klasztor. Nad bramą wznosi się krępa wieża z czterema otworami romańskich okienek. Bruk z nędzną trawą, warzywniki, cisza prawie niepokojąca - nieduża wysokość stoku odcina od szumu miasta w dole. Miejsce zapomniane, otoczone lękliwym szacunkiem?" (Ewa Bieńkowska: Spacery po Rzymie, Warszawa 2010).
• Dodano do galerii Rozmiar: 4,1 MBWyświetleń: 4242 (#1635)
Otoczony XIII-wiecznymi krużgankami wirydarz klasztoru sióstr augustianek przy kościele Santi Quattro Coronati na wzgórzu Celio w Rzymie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Otoczony XIII-wiecznymi krużgankami wirydarz klasztoru sióstr augustianek przy kościele Santi Quattro Coronati na wzgórzu Celio w Rzymie.
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,6 MBWyświetleń: 2670 (#2223)
Wnętrze kościoła Santi Quattro Coronati na wzgórzu Celio w Rzymie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze kościoła Santi Quattro Coronati na wzgórzu Celio w Rzymie.

"Ciemna nawa, po zmroku skąpo oświetlona, podwaja szlachetność wnętrza. Równowaga między solidnością kolumn i wysokim sufitem, między poziomym biegiem naw i wysokością galerii matroneum stwarza relację ufności między widzem i gmachem. Czuje się dobrze, bezpieczny, ale nie uwięziony. Ciemność ma jeszcze jedną zaletę: przesłania malarski wystrój kościoła. Nie to, że całkiem niegodny uwagi, ale rażący we wnętrzu o surowej historii. Wklęsłość absydy jest wypełniona freskami małego mistrza z Toskanii, Giovanniego da San Giovanni, z pierwszej połowy XVII wieku; rozwijają one kolorystykę i retorykę wczesnego baroku. Są to wyobrażenia świętych męczenników pełne gestykulacji i falujących draperii, otoczone na dodatek ozdobami sztukatorskimi. W samej czaszy absydy mamy Sąd Ostateczny tegoż Giovanniego, który nieco przypomina ogromny rozmiarami obraz Tintoretta na ten sam temat: ludzkość zgromadzona u tronu Sędziego w koncentrycznych półokręgach. W zakątkach bocznych naw uchowało się kilka fresków z XIV stulecia w zupełnie innej aurze, ale trudno je oglądać w półmroku. Właściwym stanem wnętrza jest ciemność, ledwie rozjaśniona bielą kolumn i żarówkami przy ołtarzu — chwalimy ją sobie. Przeciwnie niż w kościołach, które pragniemy widzieć w jak najlepszym oświetleniu." (Ewa Bieńkowska: Spacery po Rzymie, Warszawa 2010).
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,5 MBWyświetleń: 3190 (#2009)
Strona
1
Pokaż lokalizację wszystkich panoram
Kontakt
Zainteresowany?
Napisz maila na adres
panoramy@zbooy.pl
Najnowszy komentarz
Czwartek, 2 listopada 2017: Na murach pałacu Pena w portugalskiej Sintrze
Palácio da Pena
Czy to już jest koniec? :( (widz)
© Szymon "Zbooy" Madej
2005–2017